یعقوب اندایش، عضو هیات اجرایی اقتصاددانان ایران و عضو کارگروه انتخاب سازمان امور اداری و استخدامی دولت چهاردهم در گفتوگو با روزنامه «دنیای اقتصاد» درباره انتخاب شورایی وزرا میگوید: «انتخاب شورایی بر اساس پژوهشی که در چندین کشور دنیا انجام شده است و مصاحبههای عمیق با اعضای کابینه و موفقیتها و شکستهای آنها تهیه شده است.»او سه معیار اصلی را برای انتخاب وزرا عنوان میکند که «یکی از آنها تجربه و دانش سیاسی است. در واقع اعضای کمیته باید ارزیابی کنند که نامزد منتخب وزارت تجربه کافی برای سیاستگذاری را داشته باشد و بتواند تصمیمات درست و به موقع با توجه به شرایط موجود جامعه بگیرد.» او ویژگی بعدی را این میداند که فرد مورد نظر دانش و تخصص کافی در وزارتخانه مورد نظر را داشته باشد و از سوی دیگر مشورتپذیر باشد یا از مشاورهای خوبی استفاده کند.این استاد دانشگاه همچنین معیار دیگر وزیر که در پژوهش مورد نظر آمده را «وارستگی» میداند: «وارستگی در واقع وزیر را وفادار به رئیسجمهور میداند که باید ژنرالهایش را در راستای این وفاداری هماهنگ کند. وزیر باید نظریهپرداز و میانجیگر توانمندی باشد. حتی شاید این وزیر منتخب، ژنرالهای بسیار قدرتمندی نداشته باشد، اما بتواند آنها را هماهنگ کند و این معیار از اهمیت بالایی برخوردار است.» اندایش همچنین روی این مساله تاکید میکند: «معیار مهم دیگر این است که هر کابینهای با توجه به شرایط موجود آن کشور باید مشروعیت کافی داشته باشد. اکنون در شرایط کنونی حضور زنان در کابینه بسیار مهم است و بنا بر قاعده این روش حتما باید وزیر زن انتخاب شود؛ چرا که در نهایت مشروعیت دولت را به همراه میآورد.»او تاکید میکند: «شورا باید این قاعدهها و معیارها را در انتخاب وزیر رعایت کند و بر اساس آن میزان نزدیکی نامزد مورد نظر با معیار را تعیین کند. در واقع در این صورت این سنجشها صورت میگیرد و لیست وزرای منتخب به دست رئیسجمهور میرسد. اما مساله مهم این است که در نهایت این رئیسجمهور است که باید وزیر کابینه خود را انتخاب کند؛ چون اوست که باید پاسخگوی اصلی کابینه خود باشد.»او سه معیار اصلی را برای انتخاب وزرا عنوان میکند که «یکی از آنها تجربه و دانش سیاسی است. در واقع اعضای کمیته باید ارزیابی کنند که نامزد منتخب وزارت تجربه کافی برای سیاستگذاری را داشته باشد و بتواند تصمیمات درست و به موقع با توجه به شرایط موجود جامعه بگیرد.» او ویژگی بعدی را این میداند که فرد مورد نظر دانش و تخصص کافی در وزارتخانه مورد نظر را داشته باشد و از سوی دیگر مشورتپذیر باشد یا از مشاورهای خوبی استفاده کند.این استاد دانشگاه همچنین معیار دیگر وزیر که در پژوهش مورد نظر آمده را «وارستگی» میداند: «وارستگی در واقع وزیر را وفادار به رئیسجمهور میداند که باید ژنرالهایش را در راستای این وفاداری هماهنگ کند. وزیر باید نظریهپرداز و میانجیگر توانمندی باشد. حتی شاید این وزیر منتخب، ژنرالهای بسیار قدرتمندی نداشته باشد، اما بتواند آنها را هماهنگ کند و این معیار از اهمیت بالایی برخوردار است.» اندایش همچنین روی این مساله تاکید میکند: «معیار مهم دیگر این است که هر کابینهای با توجه به شرایط موجود آن کشور باید مشروعیت کافی داشته باشد. اکنون در شرایط کنونی حضور زنان در کابینه بسیار مهم است و بنا بر قاعده این روش حتما باید وزیر زن انتخاب شود؛ چرا که در نهایت مشروعیت دولت را به همراه میآورد.»او تاکید میکند: «شورا باید این قاعدهها و معیارها را در انتخاب وزیر رعایت کند و بر اساس آن میزان نزدیکی نامزد مورد نظر با معیار را تعیین کند. در واقع در این صورت این سنجشها صورت میگیرد و لیست وزرای منتخب به دست رئیسجمهور میرسد. اما مساله مهم این است که در نهایت این رئیسجمهور است که باید وزیر کابینه خود را انتخاب کند؛ چون اوست که باید پاسخگوی اصلی کابینه خود باشد.»
نویسنده:
منبع: آخرین خبر
